ما هم بر آنها تنك گرفتيم و بسبب كردار قبيح و عصيان آنها را معاقب و مأخوذ داشتيم و آن‌چنان كسانى كه از اين جماعت ستم نمودند به زودى مىرسد به ايشان جزاى اعمال بد آنها چه اينكه آنان از تحت قدرت و نفوذ ما خارج نيستند و ما از گرفتن آنها عاجز نيستيم ، اىكاش مىدانستم كه اين مردم بچه بناى بلندى تكيه خويش را قرار دادند و بچه دسته‌اى متمسك شدند و هتك حرمت چه ذريه‌اى را نمودند و آنها را مقهور و مغلوب گردانيدند بد مولائى است مولاي ايشان و بد دوستى است دوست و صديق ايشان و بد بدلى اتخاذ نمودند كه امير المؤمنين را خانه‌نشين كردند درد را ، دوا و مرض را شفا و گلخن را گلشن و ظلمت را نور و سياه‌چال را كوه طور پنداشتند به خاك ماليده باد بينىهاى جماعتى كه گمان مىكنند كه كار نيكو مىكنند ، آگاه باشيد كه آنها مفسدانند و لكن خودشان نمىدانند ، به خدا قسم كه اين افعال شما حامل گشت پس منتظر باشيد تا مدت حمل منقضى شود پس از آن نتيجه بازآورد اين وقت خون تازه خواهيد دوشيد و اوانى شما از زهر قاتل سرشار خواهد شد در آن‌وقت ضرر جاهل و منفعت عاقل ظاهر گردد و آنچه را اندوخته پيشينيان باشد بر اخلاف ميراث رسد پس ساكن كنيد قلب خود را و آرام دهيد نفوس خويش را و مهيا شويد از براى حوادث و فتن و مصائب و بشارت دهيد خويش را بشمشير قاطع و دواهى مهلك و استبداد ستمكاران همانا منافع شما نابود و مزارع شما محصود و بهره شما افسوس و دريغ خواهد بود زود است كه گريبان ندامت بدريد و هيچ نمىدانيد بكجا اندر افتاديد بىگمان كوركورانه در ظلمت خانه ضلالت اسير و در چاه جهالت دستگير گشتيد چگونه شما را ملزم كنيم بسوى راه هدايت و حال آنكه از اصغاى كلمات ما كراهت داريد . سويد بن غفلة در روايت خود مىگويد : « فاعادت النساء قولها الى رجالهن » زنان مهاجر و انصار اين سخنان كه همه مشتمل بر طعن و توبيخ بلكه متضمن ارتداد و تكفير آنها بود چون به خانه‌هاى خود مراجعت كردند بشوهران خود شرح دادند اين وقت وجوه مهاجر و انصار بجانب حضرت فاطمه شتافتند و عرض كردند : « يا سيدة نساء